Amma boğazında bir az xırıltısı da var

Bir gün Bəhlul Danəndə küçəynən gedirmiş. Birdən görür ki, iki nəfər möhkəm dalaşır, az qalır bir-birini öldürsünlər. Bəhlul Danəndə yaxınlaşıb bunları ayırana qədər biri çıxarır xəncəri soxur o birinin qarnına və cinayətkar qaçıb gedir. Vurulmuş adamın xəncər qarnında yerdə əzab çəkdiyini görən Bəhlul Danəndə dartıb xəncəri çıxarır. Adamın əzabları bir az azalsa da, bu zaman o canını tapşırır. Səs-küyə yığılan camaat Bəhlul Danəndədən soruşur:
— Bunu kim öldürdü?
Bəhlul Danəndə baxır ki, əlində qanlı xəncər, yerdə meyid və deyir:
– Mən öldürdüm!
Bəhlul Danəndəni çəkirlər hökmdarın, yəni qardaşı Harun Ər Rəşidin divanına.

Hökmdar-qardaş Bəhlul Danəndədən soruşur:
— O adamı sən öldürdün?
Bəhlul Danəndə deyir:
– Mən öldürdüm!
O zamanki qanunlara görə ölümə görə ölüm cəzası verilirdi. Şəhərin baş meydanında dar ağacı qurulur, bütün şəhər camaatı məcburən bura yığılır və cinayətkar hamının gözü qarşısında asılırdı. Bəhlul Danəndəni çəkirlər dar ağacının altına, kəndiri keçirirlər boğazına və kəndiri darta-darta sonuncu dəfə soruşurlar:
— Sən öldürdün?
Bəhlul Danəndə camaatın içində olan əsl cinayətkarın gözünün içinə baxaraq yenə də deyir:
– Mən öldürdüm!

Bu zaman əsl cinayətkarın vicdanı dözmür və irəli çıxaraq deyir:
– Bəhlul Danəndənin günahı yoxdur, onu buraxın, həmin adamı mən öldürmüşəm!
Bu sözlərdən sonra dar ağacının kəndirini Bəhlul Danəndənin boğazından çıxarırlar və özünə gəlsin deyə yerə uzadıb deyirlər:
— Axı biz bilirdik ki, sən adam öldürən deyilsən, bəs niyə deyirdin ki, “mən öldürmüşəm”?
— Bilmək istəyirdim ki, bu dünyada haqq-ədalət var, ya yox?
— Bəs nə öyrəndin, bu dünyada haqq-ədalət var, yoxsa yox?
Dar ağacının kəndiri dartılan zaman boğazı xırıldayan Bəhlul Danəndə deyir:
– Bu dünyada haqq-ədalət var, amma boğazında bir az xırıltısı da var!
Top