1. antonimi: göyərmək
Hər yay arxdan su daşıyıb, bu ağacı qurumağa qoymamışdı (M.İbrahimov); Qar əriyir, sellər axır, ot göyərir səhrada (C.Cabbarlı)
2. antonimi: islanmaq
Hava o qədər istidir ki, adamın dil-dodağı quruyur (A.Şaiq); Qorxuram göz yaşımdan; Qoynunda gül islana (Bayatı)
3. antonimi: kökəlmək
Dərd onu üzür, elə bil ki, heç nə yemir, quruyur. Heç bir iş görmür, yeyib-içib yatır, günbəgün kökəlir
4. antonimi: yaşlanmaq
A...a... boğazım nə üçün qurudu (C.Əmirov); Su içəndən sonra özünə gəldi, boğazı yaşlandı (M.Süleymanlı)
Top